Bezpieczeństwo i czas na rozmowę z uczniem budują samosterowność uczniów.

15 grudnia w ramach konferencji: Pomagaj się uczyć! Od oceniania kształtującego do samosterowności ucznia w uczeniu się odbył się warsztat Elżbiety Elmrych i Beaty Wilmanowicz pt.: 5 sposobów na uczniowskie zaufanie. Bezpieczeństwo i czas na rozmowę z uczniem. Prowadzące zajęły się pięcioma obszarami:

  1. Wzmacnianie mocnych stron ucznia, docenianie.
  2. Zadawanie pytań
  3. Tworzenie atmosfery zaufania
  4. Inne spojrzenie na błąd
  5. Czas na rozmowę z uczniem

W każdym z obszarów prowadzące podały własne pomysły, na realizację poczucia bezpieczeństwa uczniów, a następnie poprosiły uczestników na pracę na padlecie i dopisanie ich pomysłów.

  1. Jak zmieniać ocenianie na docenianie?
  • Komunikaty ze stronu nauczyciela: „Praca z Wami jest dla mnie przyjemnością”, „Doceniam Twoją gotowość do …”, „Dziękuję, że spróbowałeś”, „Czy mogę pokazać twoja prace innym uczniom?”
  • Przyznawanie wyróżnień za wkład pracy, a nie za wynik.
  • Stosowanie zadań dodatkowych dla chętnych.
  • Zachęcanie uczniów do samooceny.
  • Tak komunikować uczniowi ocenę, aby była docenieniem.
  • Ocenianie postępów, a nie wyniku.
  • Odnoszenie się do różnych aktywności ucznia np. robienia notatek, czytania lektur, przynoszenie pomocy naukowych itp.
  • Wskazywanie (np. różnymi kolorami) miejsc z błędami.
  • Pozwalanie uczniom na samodzielne poprawianie błędów i dopiero potem wystawienie oceny za pracę poprawioną.
  • Stosowanie motywujących naklejek lub pieczątek.
  • Metoda „zielonego ołówka”.
  • Tworzenie wystawy prac wszystkich uczniów.
  • Docenianie pracy ucznia na forum klasy.

 2. Jak zadawać pytania, aby uczeń czuł się bezpiecznie?

  • Dać czas uczniom na: zastanowienie, przygotowanie odpowiedzi i ustalanie odpowiedzi w parach.
  • Zadawanie pytań otwartych, a nie tylko sprawdzających wiedzę.
  • Losowanie uczniów do odpowiedzi.
  • Zasada nie zgłaszania się do odpowiedzi przez podniesienie ręki.
  • Informowanie przed zadaniem pytań o zakresie zadawanych pytań.
  • Dopuszczenie możliwości odmowy ze strony ucznia odpowiedzi (np. powiedzenia – pas).
  • Losowanie treści pytań (np. przy pomocy kostek dydaktycznych)
  • Przed udzieleniem odpowiedzi przez uczniów pozwolenie na przedyskutowanie jej w parach.
  • Możliwość wyboru pytania przez ucznia, na które uczeń chce odpowiedzieć.
  • Wzmocnienie pozytywne – wiara w ucznia, że na pewno udzieli odpowiedzi.
  • Uznanie, że każda odpowiedź jest dobra.
  • Zadawanie pytań pomocniczych, gdy uczeń ma trudność z udzieleniem odpowiedzi.
  • W zdalnym nauczaniu stosować ankiety anonimowe i odpowiedzi na chacie
  • Pytać o opinię uczniów np.: „Jaką wskazówkę dałbyś/dałabyś osobie,
    która zmaga się z tą trudnością i nie wie jak ją rozwiązać?”, „jaka historia
    z tej książki zapadła Ci w pamięć?”, „Jakie przykłady z Twojego życia potwierdzają, że to faktycznie przynosi efekty?”, „Dlaczego ten sposób według Ciebie jest najskuteczniejszy?”.
  1. Czego w pracy z uczniami nie warto kontrolować i dlaczego?
  • Troska zamiast kontroli!
  • Określać zasady i apelować o ich przestrzeganie.
  • Nie warto ściśle kontrolować czasu, to stresuje uczniów.
  • Samoocena zamiast oceny.
  • Nie kontrolować zeszytu ucznia, gdyż on jest ucznia.
  • Nie ingerować w tok myślenia ucznia.
  • Porzucić podejrzliwość.
  • Porzucić rywalizację.
  • Nie kontrolować życia osobistego.
  • W czasie nauczania zdalnego porzucić sprawdzanie, samodzielności wykonywania pracy.
  • Nie oceniać tego, czego się nie widzi.
  • Więcej akceptacji i zaufania.
  1. Pomysły na pracę z błędem
  • Błąd – to nie jest porażka.
  • Błędy zdarzają się każdemu.
  • Bez błędu nie ma uczenia się. Dzięki błędom uczymy się
  • Analiza przyczyn błędu.
  • Pytania nauczyciela o uzasadnienie i przyczynę błędu: „Uzasadnij, dlaczego otrzymałeś inną odpowiedź ode mnie.”, „W jaki sposób doszedłeś do tego wyniku?”, „Dotąd masz dobrze. Teraz zastanów się co dalej.”
  • Koleżeńskie sprawdzanie prac i omawianie błędów w parach.
  • Traktowanie błędów jako inspiracji.
  • Samodzielne poprawianie błędów przez ucznia.
  • Nauczyciel czasami pokazuje, że sam popełnia błędy.
  • Zachwyt nad błędem.
  • Zielony ołówek i odejście od czerwonego koloru.
  • Zadawanie pytań, na które wiele odpowiedzi może być dobrych.
  1. Nawiązywanie rozmowy z uczniem.
  • Wiara w możliwości każdego ucznia i w plastyczność inteligencji.
  • Zasada, ze każda opinia jest dobra.
  • Nauczyciel również mówi o swoich emocjach i odniesionych porażkach.
  • Badanie nastroju, pytanie o samopoczucie, również w nauczaniu zdalnym np. na chacie.
  • Wykorzystanie przerw w lekcjach na rozmowy z uczniami.
  • W nauczaniu zdalnym – „zaczepianie” na chacie.
  • Pytanie o sprawy dnia codziennego.
  • Poznać uczniów i ich sytuację.
  • Zainteresowanie hobby ucznia.
  • Spojrzeć w oczy ucznia.
  • Przywitanie każdego ucznia przy wejściu do sali lekcyjnej.
  • Pytanie o to, jak spędzasz czas i za czym tęsknisz .
  • Rozpoczynanie lekcji od pytania o plany i samopoczucie.
  • Budowanie relacji opartych na zaufaniu.
  • Telefon do ucznia.
  • Pokazywanie, ze uczeń może liczyć na nauczyciela.

 

Dodaj komentarz