Ćwiczyć wdzięczność

Według Character Lab wdzięczność to po prostu „docenianie tego, co otrzymałeś”. Istnieje wiele sposobów na wplecenie wdzięczności w codzienną praktykę szkolną. Badania pokazują, że młodzież, która celowo praktykuje wdzięczność, doświadcza więcej pozytywnych emocji i ostatecznie żyje bardziej sensowniePonadto wdzięczność wśród uczniów szkół średnich może sprzyjać zwiększonemu poczuciu nadziei i zaufania do innych oraz podsycać chęć odwdzięczenia się.

Warto dać szansę wdzięczności.

W tym wpisie siedem sposobów kultywowania wdzięczności w szkole.

  1. Intencje, koszty i korzyści. 

Badacz Giacomo Bono sugeruje, aby uczniowie wyrażając wdzięczność, dostrzegali

  • intencję poprzedzającą działanie, czyli myśl stojącą za prezentem, który otrzymali,
  • doceniania poniesionych kosztów – ktoś zatrzymał się, aby pomóc,
  • korzyści jakie otrzymali – ktoś podarował uczynił dobry uczynek, który ma dla nich wartość osobistą.

To są dobre wskazówki dla wdzięczności: dlaczego uczyniono mi dobro, docenienie poniesionych koszów i moja korzyść.

Praktycznie, może to wyglądać tak, że polecamy uczniom przywołanie sytuacji i osoby, dla której czujesz wdzięczność. Następnie prosimy o odpowiedź na trzy pytania:

  1. Dlaczego ta osoba zdecydowała się uczynić Ci dobry uczynek?
  2. Co ta osoba musiała zrobić, co poświecić i jakie koszty poniosła?
  3. Jakie ty korzyści odniosłeś/aś?

Już sama odpowiedź samemu sobie na te pytania jest cenna, ale można zapytać uczniów, czy nie chcieliby podzielić się swoją historią z drugim uczniem lub na forum klasy.

Wprowadzenie takiego zwyczaju sprzyja codziennemu życiu w we wdzięczności.

  1. Dziennik wdzięczności. 

Jest to praktyka polegająca na prowadzeniu przez uczniów dzienników wdzięczności.  W badaniu z 2008 r. gimnazjaliści, którzy regularnie pisali o tym, za co są wdzięczni, byli bardziej optymistyczni i bardziej pozytywne nastawienie do swoich doświadczeń szkolnych.

Można poświęcić część lekcji wychowawczej na wypełnienie założonych przez uczniów dzienników wdzięczności. W zależności od relacji w klasie można pokusić się o dzielenie zapisami z innymi uczniami. Za to, na pewno, można zachęcać uczniów do wyrażenia wdzięczności w cztery oczy.

Dziennikowi wdzięczności poświęcę niedługo inny wpis pt. Dziennik wdzięczności.

  1. List z wdzięcznością 

Można polecić uczniom napisanie listu do osoby, której są za coś wdzięczni. Może to być forma eseju o tej osobie lub bezpośredni do niej list, a może też być tylko zapisana refleksja na jej temat.

Inna forma, to stworzenie tablicy w sali lekcyjnej lub na korytarzu, gdzie uczniowie i nauczyciele wpisują wyrazy wdzięczności, każdy może je przeczytać i znaleźć się na tablicy.

Można też wprowadzić praktykę pisania „pozytywnych notatek”, czyli – poproszenie uczniów o to, aby napisali notatkę z podziękowaniami dla swoich kolegów umieszczenie jej w pudełku. Notatki mogą być początkowo anonimowe. Uczniowie mogą zajrzeć do pudełka, czy nie ma tam notatki dla nich.

  1. Połączone pary

Nauczyciel może tak zorganizować prace uczniów, aby uczyli się w parach o różnych zdolnościach. Wtedy łatwiej będzie, być nawzajem sobie wdzięcznymi.

5.Pytania 

W poniedziałek można zapytać uczniów o sprawę, która się zdarzyła w czasie weekendu i z której uczeń jest zadowolony. Następnie można zapytać uczniów: „Czy ktoś był ci w tym pomocny?”, Szczególnie, gdy uczniowie pokonali jakąś trudność, warto zapytać kto im w tym pomógł.

  1. Działanie dla innych 

W ramach ćwiczenia wdzięczności warto zachęcać uczniów do czynienia innym dobra. Refleksja na temat – Co dobrego dziś sam zrobiłem dla innych?, uczy rozpoznawania wdzięczności i bycia wdzięcznym samemu sobie.

  1. Modeluj! 

Kluczem do kultywowania wdzięczności w klasie jest uczynienie jej częścią rutyny. Najlepiej zacząć od siebie samego i pokazać uczniom, że jesteśmy wdzięczni. W ten sposób zachęcamy uczniów do robienia tego samego. Według Greater Good Science Center nauczyciele, którzy praktykują wdzięczność, „czują się bardziej usatysfakcjonowani i spełnieni oraz mniej wyczerpani emocjonalnie, co prawdopodobnie zmniejsza proces wypalenia nauczycieli”.

Nauczyciel może podjąć się zadania w postaci podziękowania jakiemuś uczniowi za coś, co zrobił on pozytywnego dla innych.

Na koniec wskazówki dla dyrektora – w jaki sposób może kultywować zwyczaj wdzięczności w szkole.

Autor ASCD i długoletni dyrektor, Thomas Hoerr, sugeruje wyrobienie sobie nawyku pisania listu, każdego dnia przed wyjściem ze szkoły, z podziękowaniami dla nauczyciela, członka personelu lub kolegi z pracy.

Jamil Maroun, administrator dystryktu w New Jersey, dzieli się pięcioma wskazówkami, które zastosował, aby stworzyć poczucie wspólnoty i pozytywny klimat w szkole. Wśród nich zasada – używaj sposobu myślenia „my”, a nie „ja”. Słowo „Jesteśmy” jest najpotężniejszym słowem, jakiego może użyć dyrektor szkoły. Oznacza ono, że dyrektor słucha opinii swojego zespołu, docenia jego wysiłki i przyznaje uznanie tam, gdzie się to należy.

Wpis z inspiracji artykułem Sarah McKibben

 

Dodaj komentarz